کار‌هایِ برجسته‌ای که آدمی به پیروی از وسوسه‌ای درونی می‌کند باید ناگفته بماند؛ همین‌که آن را به زبان بیاوری و از آن لاف بزنی چیزی بیهوده و بی‌معنی جلوه می‌کند و پست و بی‌مقدار می‌شود.

بارونِ درخت‌نشین – ایتالو کالوینو
(ترجمه‌ی مهدی سحابی)

آدم تو تنهاییش رکورد، زیاد جابه‌جا می‌کنه
رکوردایِ الکی
که واسه هیشکی مهم نیس
حتی واسه دوس دخترش

استامینوفن [+]

«من نمی‌دانم دقیقاً کجایم به انسان‌ها رفته، ولی دقیقاً می‌دانم کجایِ انسان‌ها به کجایم رفته است و دقیقاً از همین رنج می‌برم.»

از کامنتِ برادر _rdp پایِ این پست: [+]

جق زدم و بعد سعی کردم بخوابم. قبلِ خواب یادم اومد که سوژه‌ی جق‌م جالب بوده، می‌شه استفاده‌ی دوباره کرد. ولی یادم نیومد چی بوده. بعد کلی زور زدم یادم بیاد چی بوده.

به شما هم هیچ ربطی نداره سوژه‌ی جقِ ما. خودتون برید برا خودتون سوژه پیدا کنید. D:

من حافظه‌ی درستی ندارم، این طالقانی همیشه این‌قدر عزیز بوده، یا امسال مهم شده؟

ذهنِ من درگیرِ انحناست.

تابستان است
و این پسرها
با ذهن‌هایی درگیر انحنا
کلافه‌ام می‌کنند
با ذهن‌هایی فقط درگیر انحنا
حالم را بهم می‌زنند
[+]

یکی از مراحلِ عرفان مرحله‌ی «کونِ لق‌ت/ش/تون/شون/مون» می‌باشد!
مثلاً می‌گن فلان‌طور شد، می‌گی کونِ لق‌ش.
می‌گن فلان کس فلان‌طور گفت، می‌گی کونِ لق‌ش.
می‌گن کم کس بگو (مثلاً شما به من می‌گین)، می‌گی کونِ لق‌تون (من به شما می‌گم کونِ لق‌تون)

ما به شما توصیه می‌کنیم که تجرد پیشه کرده و موزیک گوش بدهید!

و در ادامه لازم به ذکر می‌دونم که کیر تو این زندگی
و دوستان بیاین برین تو کون‌م
و کیر، به طورِ کلی!

و رابطه‌ی خوب رابطه‌ای‌ه که خروجی‌ش کیر باشه! تو کونِ من!

حادثه خبر نمی‌کند‍!