بنده اعلام میکنم که غلط کردم، و حتی گه خوردم، که گفتم صد عدد مناسبیه، صد عدد بسیار بزرگیه، سی عدد خوبیه. در نتیجه:
این آخرین پست این وبلاگ رو، از صمیمِ قلب یا همون حوالی، تقدیم میکنم به تختِ جنابِ آقایِ دکتر واریانس، و تارتال، لاکپشتِ مرحومِ آیدا.
یه عکس و یه آهنگ مناسب هم در نظر بگیرید، فرض کنین من گذاشتم.
پ.ن. شاید اگه هم کشیدم، تمپلیت و آرشیو رو برگردوندم، فعلاً، به اصطلاح، تمام.
